[EINT] Prologue

posted on 27 Aug 2014 21:55 by timmy-chang in EINT
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ 
 
 
-----------------
 
 
*คำเตือน* เอนทรี่นี้ตัวอักษรล้วนๆเลยนะคะ
 
-----------------
 
ผู้ร่วมการทดลองหมายเลข 66038 
 
 
 

‘ถังแตก’ 

 

ไม่มีคำไหนจะมาบรรยายสถานะการเงินของลิลลี่นอกจากคำๆนี้อีกแล้ว เอาตรงๆเธอก็ไม่ใช่คนที่จะใช้เงินสิ้นเปลืองซักเท่าไหร่ ออกแนวตระหนี่นิดๆด้วยซ้ำไป 

  

“โอ้... เดือนนี้... ทำไมเงินมันเหลือนิดเดียวล่ะคะ.......” ลิลลี่ได้แต่พึมพำกับตัวเองตอนเปิดกล่องเก็บของใบน้อยๆของเธอแล้วพบว่าซองเงินที่เธอใช้เก็บเป็นค่าใช้จ่ายประจำนั้นมันเหลือเงินอยู่เพียงนิดเดียว

  

“ขนาดค่าจ้างทำงานพิเศษยังไม่พออีกหรอคะ...” เธอได้แต่ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะปิดฝากล่องแล้วจัดแจงยัดมันเข้าสู่ที่เก็บของมันดังเดิม

   

ปกติเธอเป็นคนที่จะทำงานพิเศษควบคู่ระหว่างเรียนไปด้วย เพราะไม่ค่อยอย่างพึ่งพาค่าใช้จ่ายจากคนอื่นเท่าไหร่ ไม่ว่าจะเป็นค่าเทอม (ซึ่งปกติเธอใช้วิธีขอทุนการศึกษาจากโรงเรียน) ค่าเรียนพิเศษ (ส่วนใหญ่จะทบทวนอยู่ที่บ้านเองมากกว่า) ค่าหนังสือเตรียมเอนท์ทั้งหลาย (ใช้วิธีขอหนังสือเก่าๆจากพวกรุ่นพี่ทั้งหลาย) และค่าใช้จ่ายส่วนตัวทั่วไป รวมไปถึงค่าใช้จ่ายเวลาเพื่อนในห้องเรียนเก็บเพื่อนทำกิจกรรมทั้งหลาย ซึ่งบางทีก็เรียกเก็บแบบไร้สาระเกินไป(ไม่)นิด

  

ลิลลี่รู้สึกตัวมาซักพักแล้วว่าเงินของเธอมันเริ่มร่อยหรอไป นับตั้งแต่ร้านข้าวแกงป้าหน้าปากซอยขึ้นราคา ค่ารถไปโรงเรียนขึ้นราคา และอะไรต่อมิอะไรที่ขยันพากันขึ้นราคาไปหมด แต่ยังดีที่ร้านอาหารภายในโรงอาหารของโรงเรียนยังราคาเท่าเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ไม่งั้นบางทีเธอคงต้องแพคข้าวกล่องมาทานที่โรงเรียนก็เป็นได้

   

“เอ๊ะ... หรือว่าจะหางานพิเศษทำเพิ่มดีนะ...” เธอกลอกตาไปมาพลางคิดว่า ตัวเองจะยังพอเหลือเวลาว่างมาทำงานพิเศษเพิ่มอีกซักงานไหม

   

ลิลลี่เหลือบมองไปนอกหน้าต่างห้องของตัวเองก่อนจะตัดสินใจ

   

วันเสาร์นี้ไปเดินหางานทำดีกว่าแฮะเรา... 


 

------------------

 

กิ๊งก่อง~

   

เสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น ลิลลี่ที่กำลังไล่เช็คแต่ละห้องว่าเธอปิดดีแล้วรึยังถึงกับสะดุ้งขึ้นเล็กน้อย เพราะน้อยคนนักที่จะมีคนมาบ้านเธอ ขนาดเพื่อนสนิทของเธอยังไม่ค่อยจะมาเลย

   

โถ... จะมาอะไรตอนกำลังออกจากบ้านกันคะเนี่ย...

  

ลิลลี่ได้แต่บ่นพึมพำในใจก่อนจะเดินลงจากชั้นสองของบ้านไปเปิดประตู

   

“สวัสดี......ค่ะ?” ลิลลี่กระพริบตาปริบๆเอ่ยทัก ก่อนมองบุคคลตรงหน้าอย่างสงสัย

   

“สวัสดีครับ ผมเป็นตัวแทนจากบริษัท Gyre” บุคคลแปลกหน้าพูดแทรกขึ้นมาทันทีหลังจากที่ลิลลี่พูดจบ

   

“คะ...? จะมาขายเครื่องกรองน้ำ?”

   

“ไม่ใช่ครับ.. บริษัทเราขายอุปกรณ์ลดน้ำหนัก” ลิลลี่ได้แต่กระพริบตาปริบๆอีกรอบ ก็ปกติพวกที่มาเคาะประตูหน้าบ้านมีแต่ขายประกัน ติดดาวเทียม ไม่ก็ขายเครื่องกรองน้ำนี่ อุปกรณ์ลดน้ำหนักมาเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ

   

“อ้อ... แล้ว...มีอะไรหรอคะ?”

   

“วันนี้ผมมีงานดีๆจะมาเสนอครับ แน่นอนว่ามาพร้อมกับรายละเอียด คงจะต้องใช้เวลานั่งคุยกันสักครู่ ไม่ทราบว่าสะดวกมั้ยครับ?” คุณพนักงานพ่นคำพูดออกมาฉอดๆๆก่อนนจะยิ้มตบท้าย ลิลลี่ที่ไม่ทันได้ฟังนักเพราะมัวแต่คิดก็ได้แต่เหวอ ก่อนจะพยักหน้าตอบไป ก่อนจะชี้ไปที่โต๊ะหินอ่อนหน้าบ้านเป็นเชิงให้ไปนั่งตรงนั้น

   

ลิลลี่ถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะเดินออกจากตัวบ้านไปนั่งที่โต๊ะหินอ่อน

   

“ก่อนอื่นขอแนะนำตัวนะครับ ผมชื่อกฤษณ์ เป็นตัวแทนจากบริษัท Gyre” ลิลลี่พยักหน้าตอบแต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป

   

“...”

   

“ตอนนี้ทางบริษัทของเรามีโปรเจคใหม่ซึ่งกำลังรับสมัครบุคคลมาเข้าร่วมอยู่ครับ ชื่อ Intersomnia Project 66 และแน่นอนเรามีค่าตอบแทนให้เป็นอย่างดี”

   

บริษัทแบบนี้จะมีโปรเจคอะไรกันคะ... ให้ไปเทสอุปกรณ์ใหม่หรอ... แล้วอะไรจะมีงานมาตรงจะหวะแบบนี้กัน...

   

ลิลลี่ย่นคิ้วเล็กน้อย มันจะบังเอิญเกินไปแล้ว

   

“รายละเอียด...ล่ะคะ?” คุณกฤษณ์รู้สึกใจชื้นขึ้นเล็กน้อยที่เธอมีปฏิกิริยาตอบกลับกับงานที่เขาเพิ่งจะเสนอไปเมื่อครู่ จึงรีบอธิบายต่ออย่างรวดเร็ว

   

“ถ้าอธิบายแบบสั้นๆ ง่ายๆได้ใจความก็... เทสต์อุปกรณ์ลดน้ำหนักครับ”

   

“ขอโทษนะคะ... ที่บอกค่าตอบแทน...” ลิลลี่เอ่ยถามออกไป แต่ยังไม่ทันพูดจบก็ถูกคุณกฤษณ์พูดแทรกขึ้นมาก่อน

   

“เป็นจำนวนที่ถือว่าเยอะมากและเพียงพอสำหรับคนที่อยากจะออกมาอาศัยอยู่คนเดียวนอกบ้านเลยล่ะครับ อ้อ และแน่นอนว่าทางเรามีหอพักให้ใช้บริการแบบไม่เสียค่าใช้จ่ายด้วย เอ่อ... ถึงบ้านคุณจะอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบริษัท แต่ก็สามารถใช้ได้เหมือนกันนะครับ”

   

เขาไปแอบสืบประวัติฉันมารึไงคะ... รู้เยอะจังว่าอยู่คนเดียว

  

ลิลลี่กลอกตาไปมาก่อนจะเริ่มทบทวนความคิดในหัวตัวเองว่าจะเอายังไงกับงานนี้

   

คุณกฤษณ์เห็นท่าทางแบบนั้นก็ล้วงกระเป๋าเสื้อตัวเองหยิบนามบัตรใบเล็กๆออกมาวางข้างหน้าเธอ

   

“นี่นามบัตรของผมครับ แต่จริงๆผมก็มีแบบฟอร์มมาให้กรอกเผื่อคุณจะสนใจจะสมัครเลยตอนนี้”

   

“...” ลิลลี่หยิบนามบัตรมานั่งพินิจพิเคราะห์ ในนั้นเขียนรายละเอียดทั่วไปแบบที่นามบัตรควรจะมีทั้งหมด ไม่ได้มีอะไรผิดแปลกไปจากนั้น แต่เธอรู้สึกแปลกๆว่าบางทีนี่อาจจะไม่ใช่งานธรรมดา ค่าตอบแทนที่ได้มันสูงเกินไป...

   

“ถ้าต้องการเวลาก็ได้ครับ หากสนใจก็ติดต่อผมตามเบอร์โทรที่ให้ไปได้เสมอ หรือถ้าจะสอบถามอะไรเพิ่มเติมก็ได้ครับ” จนถึงตอนนี้ใบหน้าของคุณกฤษณ์ก็ยังคงประดับด้วยรอยยิ้มไม่มีเสื่อมคลาย ให้ตายสิ... เขาไม่เมื่อยหน้าบ้างหรือไงนะ หรือจะยิ้มแบบนี้จนชินแล้ว ...คงจะเป็นแบบนั้น เพราะดูจากที่เขาพูดถึงเรื่องงานกับเธอละคล่องปร๋อเลยทีเดียวเชียว...

   

“งั้น... ผมขอตัวก่อนนะครับ ถ้าคุณสนใจยังไงก็อย่าลืมติดต่อทางบริษัทเรานะครับ” คุณกฤษณ์ยกมือไหว้ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกนอกบริเวณบ้านเธอไป ทำเอาเธอยกมือไหว้ตอบแทบไม่ทัน

   

มาไวไปไว นี่สโลแกนของบริษัทหรอคะ...

  

เธอถอนหายใจเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันแล้วก็ไม่รู้ เอาจริงๆเธอก็สนใจนะ เพราะคุณกฤษณ์ดันจี้มาตรงประเด็นมาก ‘เหมาะกับคนที่อาศัยอยู่คนเดียว’

   

งั้นไม่ออกไปหางานทำแล้วก็ได้ค่ะ... นั่งหาข้อมูลที่บ้านนี่แหละ

  

ลิลลี่เดินกลับเข้าไปในบ้านก่อนจะเดินตรงไปยังโต๊ะคอม ที่ๆเธอมักจะใช้หาข้อมูลงานต่างๆอยู่เสมอ

   

“Gyre… ไกเอ้อร์ๆ... ” เธอพูดพึมพำกับตัวเองก่อนจะเสิร์จชื่อบริษัทนี้ลงไป

   

 ข้อมูลมากมายเด้งออกมา เธอกวาดตามองดูแบบทั่วๆก็พอจะจับใจความได้ว่าบริษัทนี้เป็นบริษัทขายอุปกรณ์ลดน้ำหนัก และมีมาสคอตหน้าตาเหมือนลิงชื่อน้องหุ่นดี....

 

  “เอ๊ะ... อ้าว... แมวป่า...” เธอขมวดคิ้วมองดูรูปน้องหุ่นดีอีกรอบ สรุปมันคือแมวป่าจริงๆหรอ... ตอนแรกเธอมองว่ามันเป็นลิงชัดๆ แค่หูมันไม่กลมเหมือนลิงปกติเท่านั้นเอง... ไม่ใช่แล้ว! ตอนนี้ที่เธอต้องหาคือข้อมูลของ Intersomnia อะไรนั่นต่างหาก

  

ลิลลี่นั่งเท้าคางใช้มืออีกข้างเลื่อนสกอร์เมาส์ลงเพื่ออ่านรายละเอียดไปเรื่อยๆ เอาตรงๆก็แทบจะไม่มีอะไรแตกต่างไปจากที่คุณกฤษณ์บอกเมื่อครู่ซักเท่าไหร่ ก็ถือว่าน่าเชื่อถือขึ้นมาอีกระดับหนึ่งล่ะนะ...

   

แต่ก็ไม่ชัวร์อยู่ดี ใครจะไปรู้ละ เผื่อเขามาล่อลวงเธอไปแล้วพาไปขายจะทำยังไง ช่วงนี้ยิ่งมีข่าวไม่ดีๆออกมาเยอะแยะอยู่ เธอจะรีบตัดสินใจไม่ได้ ต้องค่อยๆคิดค่อยๆตัดสินใจ ลลิดา!

   

   

เธอหยิบโพสต์อิทสีเหลืองที่วางอยู่ข้างๆโต๊ะคอมมาเขียนคำว่า ‘Intersomnia งานเงินดี’ ลงไปแล้วแปะตรงขอบมอนิเตอร์ของเธอ ก่อนจะปิดเบราเซอร์ทั้งหมดและเดินขึ้นห้องไป

   

เธอหยิบนามบัตรที่คุณกฤษณ์ทิ้งไว้ให้ขึ้นมาดู เอายังไงดีลลิดา งานง่ายๆรายได้ดี แค่ไปเทสต์อุปกรณ์ลดน้ำหนักเอง เดี๋ยวเงินก็มาแล้ว จะได้ไม่ต้องพึ่งเงินเขาคนนั้นแบบที่ต้องการด้วย...

   

“ถือว่าลองซักตั้งละกันค่ะ... ถ้าไม่เวิร์กค่อยถอนตัวออกมาก็ไม่สาย” ว่าแล้วเธอก็หยิบโทรศัพท์ของเธอออกมากดเบอร์โทรตามนามบัตรลงไปแล้วโทรออก ผ่านไปไม่นานนักอีกฝ่ายก็รับสาย

   

“สวัสดีค่ะ... บริษัท Gyre ใช่มั้ยคะ? .....อื้อ... ค่ะ.... สนใจสมัครเข้าร่วม Intersomnia Project 66ค่ะ...” 

 
 
 
------------------------------------
 
สรุป
 
- ลิลลี่ถังแตก(....)
- ต้องการหางานทำด่วนๆเพราะหมุนเงินไม่ทัน
- มีพนง.มาเสนองานให้โดยหลอกว่าเป็นการเทสต์อุปกรณ์ตัวใหม่
- ตัดสินใจเข้าร่วม
 
------------------------------------
 
จบแล้วค่ะเย่ \O/ //จุดพลุ 
ไม่ได้แต่งฟิคนานแล้วค่ะ สนิมเกาะเกรอะกรัง... 
งานต่างๆก็มารุมเร้า อะเฮ้ออออ เลยมาช้าไป(ไม่)นิดค่ะ //กราบพ่องาน
 
เอาจริงๆพี่ลิลเป็นคนงกค่ะ งกมาก งกสุดๆเนื่องด้วยต้องประหยัดไว้ก่อนเดี๋ยวจะหมุนเงินไม่ทันแบบข้างบน(....)
มีอีกหลายอย่างที่อยากเขียนค่ะแต่ไม่รู้จะแทรกตรงไหนเลยเอามาแค่นี้ แง555555
 
แล้วเจอกันใหม่เอนทรี่หน้านะคะะะะะ 
 

Comment

Comment:

Tweet

400 คะแนน

#3 By Exteen Intersomnia on 2014-09-12 22:21

อ๊า พี่ลิล โถ่ถังนะคะแงง555 /มา มาให้เค้าเลี้ยงได้น--- #ผิด
แล้วเราจะรออีเว้นท์ต่อไปของพี่ลิลน--

#2 By AneSinc on 2014-08-30 12:14

ลิลลี่ถังแตก555555555555
น่ารักสมเป็นพี่ลิลลลลลล

#1 By Kirasagi Nene on 2014-08-27 22:33